Ik ben nooit af, nooit volledig.

Mensen veranderen mij,
Situaties en momenten creëren mij.
Ik ben nooit wie ik was, en nooit wie ik ben.

Zij die mij kennen, weten niets;
Zij die mij niet kennen, weten alles.

Onbegonnen werk.

Ik wil een knuffelbeer met een buikje.
Eentje die weet wat het is om van het leven te genieten.
Eentje die durft te leven zonder zorgen.
Eentje die vogelvrij is en mij meeneemt naar zijn wereld.

*zucht*

Ge zijt aan't verkruimelen in mijn gedachten.

Ik weet niet veel meer van onze gestolen momenten, alleen nog dat ik ze fijn vond. En ik denk gij ook.
Ge vond het even fijn als ik om door de straten te lopen, op zoek naar tijd die we toch nooit zouden vinden.
Op zoek naar duisternis die de morgen al aan't inhalen was. Op zoek naar plaatsen waar niemand het bestaan van wist.

Ik weet niet veel meer van onze gestolen momenten, alleen nog dat ik ze fijn vond. En ik hoop gij ook.

Ik mis u.

Ge negeert mij. Er komen woorden uit uw mond maar ze lijken niet tot bij mij te geraken, ze dwarrelen zomaar in het wilde weg. Woorden die niet tot mij zijn gesproken maar wel tot mij doordringen hoe dan ook. En ze doen pijn, die woorden. Niet om hun context, maar net omdat ge ze over mijn hoofd heen uitspreekt. Mijn oren moeten moeite doen om ze te ontvangen en dat kwetst.

Het kwetst dat gij mij
op deze manier negeert.

Miauw.

Ik wil uw warme lijf tegen het mijne voelen. Uw handen die iedere centimeter van mijn lichaam onderzoeken en halt houden eens ze mijn heup hebben gevonden. Ge draait me op mijn zij en duwt mij dicht tegen u aan. Uw arm drapeert zich over mij heen als de vleugel van mijn beschermengel. Ge houdt mijn hand vast en zo vallen we in slaap.

Ik wil u nog niet kwijt. Ben ik niet duidelijk genoeg dan?