Stiekem doen wat eigenlijk niet mocht.

Daar in het gras, daar lagen wij dan.
Naast elkaar als twee verliefde pubers.
Stiekem doen wat eigenlijk niet mocht.

We keken naar de hemel met onze ogen toe.
We hoorden de vogels maar luisterden niet naar hun lied.
We dachten aan van alles en toch was ons hoofd leeg.

Ik hield je hand in de mijne.
Mijn vingers verward met de jouwe.
En stiekem deden we wat eigenlijk niet mocht.

Het meisje dat wou vluchten.

Het meisje in de spiegel wil vluchten.
Maar ze zit vast in een wereld,
een wereld die zij heeft gecreëerd
om van de realiteit te ontsnappen.
Iedereen die haar kent, is verzonnen.
Iedereen is slechts een personage,
in haar verzonnen fantasiewereld.

En nu is die fantasie haar realiteit.

Kansloos.

Ik wil u
een kans geven,
en ik wil mij
een kans geven.
Maar liefde zal nooit
een kans krijgen.

This type of love isn't rational, it's physical.

Ik ben nooit af, nooit volledig.

Mensen veranderen mij,
Situaties en momenten creëren mij.
Ik ben nooit wie ik was, en nooit wie ik ben.

Zij die mij kennen, weten niets;
Zij die mij niet kennen, weten alles.

Onbegonnen werk.

Ik wil een knuffelbeer met een buikje.
Eentje die weet wat het is om van het leven te genieten.
Eentje die durft te leven zonder zorgen.
Eentje die vogelvrij is en mij meeneemt naar zijn wereld.

*zucht*