Wijsheid van een Hemelbeestje.

Onlangs vloog er een lieveheersbeestje op mijn schouder.

"Ze noemen mij Jefke, Jefke het Hemelbeestje. Jef voor de vrienden."

Hij sprak voornamelijk over zijn werk. Er was geen woord tussen te krijgen.

"Ik heb geen baas want ik werk voor iedereen. Mijn werk zit in kleine dingen, die ge misschien zelfs niet altijd direct opmerkt. Maar 't zijn kleine dingen die een groot verschil kunnen teweegbrengen. 't Kan wel effe duren vooraleer gij aan de beurt zijt - ik heb een drukke job ze. Maar aan de beurt komen zult ge! Want zoals mijne kameraad altijd zegt: na regen komt zonneschijn, en na pech komen wij!"

En toen plotseling vloog hij weg.
Het duurde even voor ik doorhad waarover hij het werkelijk had.

Zijn werk is het geluk van anderen.

Stiekem doen wat eigenlijk niet mocht.

Daar in het gras, daar lagen wij dan.
Naast elkaar als twee verliefde pubers.
Stiekem doen wat eigenlijk niet mocht.

We keken naar de hemel met onze ogen toe.
We hoorden de vogels maar luisterden niet naar hun lied.
We dachten aan van alles en toch was ons hoofd leeg.

Ik hield je hand in de mijne.
Mijn vingers verward met de jouwe.
En stiekem deden we wat eigenlijk niet mocht.

Het meisje dat wou vluchten.

Het meisje in de spiegel wil vluchten.
Maar ze zit vast in een wereld,
een wereld die zij heeft gecreëerd
om van de realiteit te ontsnappen.
Iedereen die haar kent, is verzonnen.
Iedereen is slechts een personage,
in haar verzonnen fantasiewereld.

En nu is die fantasie haar realiteit.

Kansloos.

Ik wil u
een kans geven,
en ik wil mij
een kans geven.
Maar liefde zal nooit
een kans krijgen.

This type of love isn't rational, it's physical.

Ik ben nooit af, nooit volledig.

Mensen veranderen mij,
Situaties en momenten creëren mij.
Ik ben nooit wie ik was, en nooit wie ik ben.

Zij die mij kennen, weten niets;
Zij die mij niet kennen, weten alles.