29 December 2009.

Al zwevend op de golven van het timbre van je stem, luister ik naar de zoetgevooisde woorden die weerklinken in de kamer. Gefascineerd door je handen die de snaren van je gitaar beroeren om zo de mooiste klanken te produceren; diepblauwe ogen die tot in het binnenste van mijn ziel kijken; een stel begeerlijke lippen die een mens nooit koud zouden kunnen laten. Je zingt alleen voor mij. Alles rondom ons vervaagd in het niets, maar jij blijft stralen. Je verandert de tekst van het lied zodat het slaagt op onze situatie. Ik gniffel en terwijl je rustig verder zingt, krullen ook jouw mondhoeken omhoog.